kalendarz adwentowy

Muzyka adwentu

Msze adwentowe, przez anioły od dwunastego wieku rozpoczynane są wyłącznie od Rorate (no, może czasem, w niedzielę, także od innej antyfony).

Rorate coeli, desuper, et numbes pluant justum.

Znaczy to dosłownie to, o czym śpiewają wszystkie adwentowe pieśni z rosą, obłokami, niwami ziemskimi, chmurami wylewającymi ludzkie Zbawienie.

Znaczy to tyle, ile wyciągnięta po coś ręka, albo słowo daj.

Mężczyzna, bądź, w co bardziej wierzę, kobieta, która dała światu to światło dźwięków, to Rorate coeli, powinna zostać patronem ludzi żyjących z ambony. Swoje dzieło utkała z prorockich i psalmowych fragmentów, czyli z materiału, z jakiego powinno być utkane dobre kazanie.

Bibliści powiedzą słusznie, że nie ma co płakać za tym tłumaczeniem, za tą pełną błędów Wulgatą. Nawet ważne fragmenty Izajasza zostały tam źle przetłumaczone! Dziś wiadomo, że werset Ześlij Baranka Panie, Władcę Ziemi, jest pobożnym nadużyciem tłumacza, nadinterpretacją z gatunku tych, którymi żyło średniowiecze. Podobnie prawie każdy jeden wers z Rorate.

Nawet w pierwszym wydaniu Tysiąclatki jest lepszy przekład, nie mówiąc o nowszych.

Ale.

Ale są jeszcze te czarne punkty pod tekstem, neumy, to poprzednie stadium ewolucji nut. Jeszcze są te czarne punkty, ta wąska ścieżka dla głosu.

Rorate, śpiew przezroczysty i mocny, śpiew pragnienia. Wychodzisz potem z niego jak z kościoła, rozglądasz się i już wiesz, że wokół to nie miasto, nie tłumy ludzi i światło sklepów, tylko pustynia, że cały świat jest jak ta ciemna godzina przed świtem.

Idziesz do pracy ze śpiewania rorat i wiesz, że wieczność się skończyła, czas wybuchł milionem zegarków, co wszystko obracają w proch.

Rorate – melodia wrodzonego braku, śpiew obiecanej pełni.

Pieśń budząca kamienie.

Zamiast domyślać się jej kształtu z tych tu liter, lepiej usłyszeć. Najlepiej żywe. A jeśli Bóg da, to zaśpiewać. By jasnym się okazało, że autorka Rorate świeci na wieki wysoko nad wszystkimi kaznodziejami.

Bo z Księgi wzięła Słowo i dała Mu ludzki głos.

Litera bowiem zabija, duch zaś ożywia, a Rorate śpiewa, że kiedyś wszyscy obrócimy się w Światło.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.